“Boycotten die Olympiade!”


Herinnert u zich de warrige man nog? Ik heb een paar keer over hem geschreven. Hij duikt steeds op als er nieuwe manipulaties en machtsspelletjes in de internationale schaakpolitiek aan het licht komen. In zijn verwardheid kan de warrige man maar niet begrijpen waarom wij dat accepteren. Zo gingen de laatste verkiezingen voor het FIDE-presidentschap hem volkomen boven de pet: hoe kan het gebeuren dat een boef als Kirsan Iljoemshinov keer op keer herkozen wordt? Dat is toch niet normaal? Als je het aan de warrige man vraagt, is de schaakwereld een bananenrepubliek van de zuiverste soort.

Hij zit vastgebonden in een rolstoel die wordt voortgeduwd door een potige verzorgster. Met wild zwaaiende armen en vervaarlijk rollende ogen trekt hij de aandacht van de voorbijgangers, die liefst zo snel mogelijk voorbij gaan. De warrige man komt graag in het Stadshart, gezellig onder de mensen. Ik noem hem Napoleon, want dat vindt hij fijn.

Deze week was hij er weer en hij zag mij direct. “Hé schaker, ouwe gek!”, brulde hij opgewonden. “Het gaat wel weer lekker met jullie, hè? Die Ali Yazici moet je er direct uitgooien!”
“Hoe kom je daar nou bij?”, vroeg ik. “Hij weet alles, hij zit de hele dag op internet en hij heeft overal commentaar op”, antwoordde de potige verzorgster vermoeid en zij sjorde hem extra stevig vast.

“Weet jij wat het CAS is?”, vroeg de warrige man. “Dat is het hof van arbitrage in de sport waar iedere sporter en sportorganisatie in beroep kan gaan tegen beslissingen van hun sportbond. Alle sportbonden die bij het IOC zijn aangesloten moeten de uitspraken van het CAS respecteren. Democratie, weet je? Maar wat doet Ali Nihat Yazici, de voorzitter van de Turkse schaakbond? Die organiseert namens de FIDE de Schaakolympiade en weigert arbiters uit landen die bij het CAS een procedure tegen de FIDE zijn begonnen. Omdat die procedures de FIDE geld kosten. Dat is pure dictatuur! Dat mag je niet pikken! Boycotten die Olympiade!”

Er is inderdaad iets aan de hand. In de verkiezingsstrijd om het FIDE-presidentschap in 2010 heeft Karpov bij het CAS een zaak aanhangig gemaakt omdat hij van mening was dat de kandidatuur van Iljoemshinov onreglementair was. Hij werd gesteund door de schaakbonden van Oekraïne, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Amerika. Karpov heeft ongelijk gekregen. Een zaak van de Engelse en de Georgische schaakbond tegen de FIDE loopt nog. Die bonden menen dat de verkiezing van een aantal vice-presidenten (waaronder Ali Nihat Yazici) niet volgens de regels is gegaan en daarom ongeldig moet worden verklaard.
De procedures bij het CAS zijn kostbaar en het stoort de Turken dat de FIDE er veel geld aan kwijt is (zo’n 1 miljoen euro, naar het schijnt). Om de procederende bonden een lesje te leren heeft de Turkse schaakbond een veto uitgesproken over de aanstelling van arbiters uit die bonden bij de aanstaande Schaakolympiade.

Should we be quiet and cross our fingers that they will learn? Or should we act? We prefer to act and fight for our chess family. Gens Una Sumus. Ali Nihat Yazici

Het kan haast niet anders of de Turkse bond wordt gecorrigeerd door het FIDE-bestuur. De FIDE isoleert zichzelf binnen de sportwereld als het deze actie niet terugdraait en riskeert een sanctie. Ongetwijfeld komen de getroffen bonden in actie. Ze kunnen wellicht een procedure bij het CAS aanspannen. De KNSB onderhoudt goede betrekkingen met de Turkse bond. Die relatie kan nu worden gebruikt om protest aan te tekenen en de Turken onder druk te zetten zodat ze hun veto intrekken.


De mensen liepen met een boog om ons heen, twee stadswachten op mountainbikes stopten om poolshoogte te nemen en een omstander vroeg zich af of de warrige man zijn pilletje wel had ingenomen.
“Ja, toch?”, schreeuwde hij, “ik heb toch gelijk?”


Meer columns van Ruurd Kunnen

09 juni 2012