“Meanderen” door Theo Mooijman


'Goud leven' is de naam van een project. Het is Gronings, de Nederlandse vertaling is 'Goed Leven' Het is een onderzoeksproject voor 55-plussers waarop een jonge vrouw gaat promoveren. In de gemeente Veendam is gedurende drie maanden intensief campagne gevoerd. De controle-populatie is de gemeente Stadskanaal. Alwaar men niet is bestookt met de goede boodschap. Zo hoort dat bij een onderzoek. Toevallig zat mijn echtgenote in de steekproef en heeft zij trouw het enquête-formulier ingevuld. Toch ben ik niet in contact gekomen met het project door dat formulier. Daarvoor moeten wij bij de start van de campagne zijn. Want tot mijn vreugde werd ook de lokale omroep ingeschakeld bij het campagne voeren en mocht ik drie maanden lang op woensdagavond “Goud leven”presenteren. En zo weet ik wat “Goud leven” behelst. Daar maak ik u, de lezer graag deelgenoot van.

Wij Nederlanders zijn, door de bank genomen, te zwaar. En ook nog eens niet zo gezond als we zouden kunnen zijn. En, los van het roken, overmatig alcohol gebruik en ander roekeloos gedrag, ligt dat vooral aan de voeding-patronen en onvoldoende bewegen. Uit de serie interviews die ik met deskundigen van uiteenlopende disciplines mocht hebben, kwam daar nog een bruggetje bij. Op de twee pijlers (bewegen en voeding) rust een brug en dat laat zich het beste omschrijven met het hebben van voldoende sociale contacten. Als men voldoende beweegt, gezond eet en beschikt over de nodige sociale contacten, dan kan men lang gezond blijven, als het een beetje meezit. De campagne is afgesloten doch het tweede enquêteformulier is nog niet op de mat geploft. Resultaten kunnen derhalve nog niet bekend zijn. Het wordt trouwens best spannend. Zou er werkelijk het nodige veranderd zijn in het gedragspatroon van de respondenten? Bij mijn vrouw zeker niet, maar die heeft dan ook een ideaal gewicht en fietst er ook nog eens flink op los.

Daarnaast bereidt zij al talloze jaren verantwoorde maaltijden; op dat punt valt echt nauwelijks iets te verbeteren. En wat er nog verbeterd kan worden (minder taart, zelf gebakken koekjes en zo) stuit op een veto van deze column-schrijver. Want ook ik heb het ideale gewicht volgens de standaard berekeningsmethode. Het spannende zit in de respons van de eerste mailing. Hebben de dikkertjes of leunstoelplakkers zin gehad om het formulier in te vullen en is de populatie een goede afspiegeling? En heeft men zin om op de tweede mailing in te gaan? Het is afwachten.

Als iets mijn pad kruist, denk ik altijd “kan ik hier wat mee”? Vanwege het bruggetje kwam ik op het schaken uit en tot de slogan “Tijdens het schaken bent u meer in beweging dan u zo op het eerste gezicht zou denken”. De contacten opgedaan tijdens de interviews bracht mij bij de locatiemanager van de zorggroep Meander en hem legde ik mijn idee voor. Een 55+ schaaktoernooi overdag, op woensdag, in een verzorgingstehuis. De woensdag is gekozen vanwege de omstandigheid dat er geen enkele schaakvereniging speelavond heeft op woensdag.
De zaal, koffie en thee te leveren door Meander; de rest (inclusief de publiciteit) te verzorgen door de schaakvereniging Veendam. Inschrijfgeld geheel te besteden aan de lunch en aan enkele, aan Goud leven gerelateerde, prijsjes in natura. Want bekers, medailles en vaantjes, ach daar hebben de senioren geen behoefte meer aan. De formule, in feite een 'gratis' toernooi omdat er geen geld overdracht naar winnaars plaats vindt, sloeg aan en we hadden een uiterst plezierig toernooi. De winnaar stipte dat ook aan in zijn dankwoord en sprak daarbij de hoop uit dat de toernooi-vorm verder zou “meanderen”. Dat laatste is niet aan dove mansoren gezegd. Ik hebt inmiddels een verzoek bij de top van de zorggroep Meander neergelegd om hun medewerking bij de opzet van een cyclus binnen de NOSBO. En dan nog iets uit het toernooi zelf. Heerlijk rustige atmosfeer en als ik om stilte vroeg voor de opening, de slottoespraak of de ronde paringen, was het steeds meteen stil. Waar maak je dat nog mee?


Meer columns van Theo Mooijman

02 juni 2012